root/Trunk/SpeechSubmission/VFSpeechSubmission/java/src/speechrecorder/turkishPromptList.txt

Detaylı olarak düşünülmüş kurallar, şehrin hemen her caddesine
ve sokağına yerleştirilmiş trafik işaretleri vardı.
Bunların anlamı medeni hayatın bir göstergesi midir?
İnsanlar bunlara uyacak ve her şey daha güzel olacak düşüncesi
doğru bir düşünce midir sizce de?
Ortadaki kurallar çok önemli bir şeyi yapmaktan alıkoyuyor bizi.
Sosyal olarak sorumlu davranabilme kapasitemizi kaybediyoruz.
Ortada uyulması gereken ne kadar çok kural varsa
kişilerin bireysel sorumluluk duygusu da o kadar azalıyor.
Sürücüler kendilerini pek çok reçete ve kuralla çevrili olarak bulmaktadırlar.
Sürekli durumu kendi lehlerine çevirmeye çalışmaktalar ve bu da iyi bir şey değildir.
Yukarıdaki bakış açısı oturduğu yerden işkembeden sallayan bir sözde filozofa ait değil.
Deney yapan ve fildişi kulede yaşayan bir akademisyene de ait değil.
İşin içine ülkeler, kültürler girince durum değişebilir.
Siz şimdi bu kaldırım denen şeyi araba yolu ile yaya yolunu birbirinden ayıran
basit bir işaret gibi görmeye alışmışsınız.
Ama başka bir bakış açısına göre bunlar çok farklı şekilde algılanabilir.
Kimbilir belki de yetişkin insanların korunup kollanmaları gerekir.
Bu sorulara kesin cevaplar vermek kolay değil elbette.
Ama hiç ümit kalmadı da denemez.
Ahmet kötü bir programcıydı, gerçekten kötü bir programcı.
Hani hem kendisi hem de etrafindaki herkes için kendine yeni bir meslek bulması gereken türden.
Ama iyi biriydi ve bir işte ömür boyu çalışacak türden bir insandı.
Ezelden beri alt kademelerde olan bir programcıydı.
Hiçbir zaman terfi etmedi ve her sene maaşına en düşük zammı aldı .
Ama yine de hiç kimse onu işten çıkarmak istemiyordu.
Böylelikle ne zaman yeni bir proje başlasa ve yeni adama ihtiyaç olsa,
Ahmet'in takım müdürü bu durumu fırsat bilip onu başkasına yolluyordu.
Ahmet ekibe katılmadan çok daha önce ekip olarak bir anlaşma yapmıştık.
Hiç kimsenin kötü bir işini projeye dahil etmeyecektik.
Bazen yazılım süreçleri basitçe uygulanıyormuş gibi görünür.
Sanki sistem kurmak, düşünce gerektirmeyen bir süreçmiş gibi gösterilir.
Biz bunu özellikle yapmamaya özen gösterdik.
Ama aynı zamanda kimsenin düşüncesizce değişiklik yapmasına da izin vermedik.
Böylece çok daha kaliteli bir süreç için gerekli adımları atmış olduk.
En azından bunu başardığımızı düşündük.
Yanlış anlamaların önünge geçmek bizim için çok önemliydi.
Karman çorman ve saçma sapan, tumturaklı bir süreç kesinlike işimize gelmezdi.
Sonuçlar hepimizi ziyadesiyle şaşırtmıştı ve mutlu etmişti.
Pojenin yaşam döngüsü boyunca gerçekleştirdiğimiz 500 incelemeden sadece bir tanesi bu seviyeye yaklaşmıştı.